အပိုင္း(၂) နဲ႔ အပိုင္း(၃) ၾကားထဲမွာ အဆက္ျပတ္သြားတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားပါတယ္။ စိတ္ထဲမွာ မေက်မလည္ျဖစ္ေနတာေတြကို ခ်ေရးလိုက္ခ်င္ေပမဲ့ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ ေရးရတာ အဆင္မေျပ၊ ကိုယ့္စာကိုယ္ျပန္ဖတ္ၿပီး ဘ၀င္မက်ျဖစ္ေနတာနဲ႔ပဲ ေရးလိုက္ ျပန္ဖ်က္လိုက္ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။ အခုဆိုရင္ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး တစ္ႏွစ္ျပည့္ပါေတာ့ မယ္။ စ စျဖစ္ျခင္း ေမာင္က်ည္ေပြ႕အပါအ၀င္ ျမန္မာျပည္သားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတို႔ဟာ ေတာက္တေခါက္ေခါက္နဲ႔ မတရားမႈကို တိုက္ဖ်က္ခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ အံုႂကြလာၿပီး စစ္ေခြးေတြကို ျပန္လည္တိုက္ခိုက္တြန္းလွန္လိုစိတ္ တဖြါးဖြါးေပၚခဲ့ၾကပါတယ္။
အင္တာနက္သတင္းမီဒီယာေတြ၊ ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာေတြေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္သားေတြဟာ အရင္ေခတ္ကထက္ အသိအၾကားေတြပိုတိုးတက္လာၿပီး ခံစားခ်က္ေတြကိုလည္း ဖြင့္ထုတ္တာေတြ ၊ေပါက္ကြဲတာေတြ၊ အျမင္ဖလွယ္တာေတြ တိုးတက္မ်ားျပားလာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဘေလာ္ဂါေတြ တိုးတက္မ်ားျပားလာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ေမာင္က်ည္ေပြ႕လည္း အပါအ၀င္ပါပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္က စိတ္အားတက္ႂကြဖြယ္ ႀကံဳး၀ါးသံေတြဟာ အင္တာနက္ေပၚမွာ ေထာင္းလေမာင္းထေနခဲ့ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္မ၀င္စားခဲ့တဲ့ ျပည္ပေရာက္ ပညာသင္ေတြ၊ အလုပ္သမားေတြ တညီတညြတ္ထဲ စစ္တပ္ကိုမုန္းတီးဆန္႔က်င္လိုမႈေတြ မ်ားျပားလာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေတြျမင္ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ ေမာင္က်ည္ေပြ႕လည္း ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္အားတက္ႂကြခဲ့ပါတယ္။
သို႔ေသာ္လည္း သို႔ေသာ္လည္းေပါ့ေလ…. ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေရႊျမန္မာတို႔ထံုးစံအတိုင္း ေကာက္ရိုးမီးေတြလည္းၿငိမ္း၊ စုစည္းႏိုင္မႈေတြလဲကြဲၿပဲျဖစ္ခဲ့ရတယ္လို႔ ေမာင္က်ည္ေပြ႕ထင္ ပါတယ္။ အဲဒီအျပင္ကို စစ္ေခြးေတြကလည္း တိုက္ရိုက္တမ်ိဳး၊ သြယ္၀ိုက္တဖံုနဲ႔ ၀ါဒျဖန္႔လႈံ႕ ေဆာ္လာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ သူတို႔အသိုင္းအ၀ိုင္းကလူေတြကို ဘေလာ္ဂါေတြၾကားထဲ ၀င္ဆန္႔ေအာင္လုပ္ေစၿပီးမွ ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္ပ်က္ေအာင္ ေတြေ၀ေအာင္ ပူးသတ္နည္းေပါင္း စံုသံုးၿပီး လႈပ္ရွားေစခဲ့ပါေတာ့တယ္။
အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္၀င္စားသူေတြ တေျဖးေျဖးေလ်ာ့နည္းလာၿပီလို႔ ေမာင္က်ည္ေပြ႕ထင္ပါတယ္။ ဘေလာ့ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို အကဲခတ္ၾကည့္လိုက္ရင္ ႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္းေရးတဲ့သူထက္ ကဗ်ာလိုလို၊ စာလိုလို ဒါမွမဟုတ္ မာေၾကာင္းသာေၾကာင္း ႏိုင္ငံျခားမွာ အေနေခ်ာင္အစားေခ်ာင္ေၾကာင္း အစရွိတဲ့ ဘေလာ့ေတြသာ မ်ားေနတာကိုေတြ႕ ရပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္းေရးသူေတြကေတာ့ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ တေန႔တျခား ေလ်ာ့နည္းသြားတယ္လို႔ထင္ပါတယ္။
ကဗ်ာေတြ၊စာေတြေရးေနၾကတာကို အျပစ္တင္တဲ့သေဘာမ်ိဳးေျပာေနတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ သို႔ေသာ္လည္း ျမန္မာျပည္ႀကီးဟာ သမိုင္းတေလ်ာက္မွာ အဖက္ဖက္က အဆိုး၀ါးဆံုးအခ်ိန္ ျဖစ္ေနၿပီဆိုတာရယ္၊ ဒီလိုျဖစ္ေနတာကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲပစ္ဖို႔ အားလံုးမွာတာ၀န္ရွိတယ္ဆိုတာ ကို ေမ့ေနၾကမွာစိုးလို႔ေျပာရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကဗ်ာေလးစာေလး နဲနဲပါးပါးေရးၿပီး ႏိုင္ငံေရးဆိုတာကို မစင္လိုသေဘာထားတဲ့ အေရးသားမ်ိဳးေတြ႕လာရတာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ အခုဘေလာ့ေလာကမွာ နဲနဲေဟာ့ေနတဲ့ MBS ဆိုတာ ကို နဲနဲေျပာခ်င္ပါတယ္။ ၾကားရသေလာက္ကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔မပတ္သက္ရ လို႔ စည္းကမ္းထုတ္ထားတယ္ၾကားရပါတယ္။ တကယ္လို႔ အဲဒီအခ်က္သာ အမွန္တကယ္ဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္စိတ္ဓါတ္ေအာက္တန္းက်သူေတြလို႔ ေမာင္က်ည္ေပြ႕ကမွတ္ယူပါမယ္။
တကယ္ေတာ့ ဘေလာ္ဂါအမ်ားစုဟာ ျပည္ပမွာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ေရာက္ေနၾကတာျဖစ္ ပါတယ္။ ျပည္ပမွာရွိေနခ်ိန္၊ လြတ္လပ္မႈေတြရေနခ်ိန္မွာေတာင္ ႏိုင္ငံအတြက္ မစဥ္းစားခ်င္ဘူး မလုပ္ခ်င္ၾကဘူးဆိုရင္ လူမ်ိဳးနာပါတယ္။ စကားအသံုးအႏႈံးရင့္ေကာင္းရင့္ေနပါမယ္။ တကယ္က ဒီထက္ကိုပိုေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။ ဒီေန႔ေခတ္အေျခအေနမွာ ျပတ္ျပတ္သားသား စဥ္းစား၊ ျပတ္ျပတ္သားသားလုပ္ေဆာင္ရမယ့္ အခ်ိန္အခါျဖစ္ပါတယ္။ ျပတ္ျပတ္သားသား မလုပ္ႏိုင္ရင္ ပူးသတ္တာခံသြားရၿပီး အင္အားေတြဖရိုဖရဲထပ္ျဖစ္ပါဦးမယ္။
နအဖစစ္ေခြးေတြဟာ တျခားေနရာေတြမွာသာ မေတာ္မေကာင္းရင္ရွိမယ္၊ ေကာက္က်စ္တဲ့ ေနရာမွာေတာ့ ၿပိဳင္စံရွားပါပဲ။ ဘေလာ့ေလာကမွာလဲ သူ႕လူေတြနဲ႔ပူးသတ္၊ ေနာက္ဆံုး မိန္းကေလးေတြေမြးၿပီး သတင္းႏႈိက္၊ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ယုတ္မာခဲ့ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးေလာကမွာ လည္း သူ႔လူေတြလႊတ္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေနသူေတြထဲ၀င္ေရာက္၊ ၿပီးရင္ နာမည္ပ်က္ေအာင္ လုပ္နဲ႔ ေျခရႈပ္ၿပီး ျပည္သူေတြအျမင္မွားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သတိရွိရွိ၊ အသိရွိရွိနဲ႔ ရုန္းကန္တိုက္ခိုက္ၾကဖို႔ႏႈိးေဆာ္လိုက္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေမာင္က်ည္ေပြ႕ အမ်ားႀကီးေရးခ်င္ပါေသးတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ေျပာခ်င္တာေတြမ်ားၿပီး အစီစဥ္မက်ျဖစ္ေနပါ တယ္။ ေမာင္က်ည္ေပြ႕ေျပာခ်င္တာနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ ၊ စာအေရးအသားလဲေကာင္းတဲ့ ဘေလာ့တခုကို ညႊန္းလိုက္ပါမယ္။ မိတ္ေဆြမ်ား မေရာက္ေသးရင္ သြားဖတ္ၾကည့္ပါ။ ယေန႔ေခတ္အေျခအေနနဲ႔ကိုက္ညီတဲ့ အေရးအသားပါ။ လိပ္စာကေတာ့ http//www.sooner-is-better.blogspot.com ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဖတ္ျဖစ္ေအာင္ဖတ္ဖို႔တိုက္တြန္းလိုက္ေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား…
ဆက္ဖတ္ရန္က်န္ေသးသည္...
ဖတ္ျပီး ျပန္ေခါက္ထားၾကပါ...
ဆက္ပါဦးမယ္.. ဒီေခတ္မွာ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြဟာ ႏိုင္ငံျခားကို ထြက္ႏိုင္ေအာင္နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ႀကိဳးစားေနၾကပါတယ္။ အလႊာေပါင္းစံုက ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြဟာ ဇာတိေျမမွာ မေနႏိုင္ေလာက္ ေအာင္ကို ျဖစ္ေနၾကပါၿပီ။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ ဒီႏွစ္ေပါင္း ၂၀ အတြင္းမွာ ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါ တယ္။ ႏိုင္ငံအတြင္းမွာ မေနႏိုင္ၾကေတာ့တာ ဘာေၾကာင့္ပါလဲ..။ ရွင္းရွင္းေလးေျဖရရင္ လူစဥ္ မမီၾကေတာ့လို႔ပါ။ ပညာေရးဖက္ကၾကည့္မလား၊ က်န္းမာေရးဖက္ကၾကည့္မလား၊ စိတ္ဓါတ္ ေရးရာအရၾကည့္မလား တိုးတက္လာတယ္ဆိုတာ ဘာမွမရွိပါဘူး။ ဆုတ္ယုတ္နိမ့္က်ျခင္းမ်ား ပဲရွိပါတယ္။
အထူးသျဖင့္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ အထဲကလူေတြကေတာ့ စား၀တ္ေနေရးက လြဲၿပီး က်န္တာေတြ ဘာမွဂရုမစိုက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ္က်င့္သိကၡာ၊ ပရဟိတ စတဲ့ ျမင့္ျမတ္ ေကာင္းမြန္တဲ့ လူေတြမွာသာ က်င့္သံုးႏိုင္တဲ့ တရားေတြဟာ တစစအားနည္း ေပ်ာက္ကြယ္ ကုန္ပါၿပီ။ ၀န္ထမ္းေလာကမ်ာဆိုရင္ ရာထူးႀကီးေလ မ်ားမ်ားခိုးေလျဖစ္ေနတဲ့အျပင္ မခိုးပဲ ရိုးရိုးေလးေနတဲ့သူဆိုရင္ ႏြားႀကီး၊ငတံုးႀကီးလို႔ ထင္ေနၾကပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ တႏိုင္ငံလံုးမွာ “ဗိုက္၀ဖို႔အတြက္ ဘာပဲလုပ္လုပ္ တရားတယ္” လို႔ ယံုၾကည္ယူဆလာတာေတြဟာ ကင္ဆာေရာဂါလို ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။
အျပင္ေရာက္လာတဲ့ လူေတြေရာ…။ မခိုးၾကတာကလြဲရင္ က်န္တာေတြ သိပ္ထူးမျခားနားပါပဲ လို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ လက္ရွိခံစားေနရတဲ့ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြ၊ လူေနမႈ အဆင့္အတန္းေတြကို သာယာေနၾကၿပီး ႏိုင္ငံအတြက္၊လူမ်ိဳးအတြက္ဆိုတာကို ေမ့ေနၾကလို႔ ပါပဲ။ တျခားႏိုင္ငံသားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အဲဒီလိုျဖစ္ေနတာ ဘာမွမထူးျခားေနေပမယ့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ ဒီလိုျဖစ္ေနၾကတာကေတာ့ မသင့္ေလွ်ာ္ဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရဲ႕အေျခအေနက သူမ်ားႏိုင္ငံေတြလို တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမႈမရွိတာေၾကာင့္ပါပဲ။
တခ်ိဳ႕ကလဲ တခါတေလ စိတ္ပါရင္ လူမႈေရးေလး၊ ဘာသာေရးေလး ဥပမာ- နာဂစ္အလႉလိုမ်ိဳး ေတြ လုပ္ၿပီး တာ၀န္ေက်ၿပီလို႔ထင္ေနတတ္ပါတယ္။ တကယ္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အဲဒီထက္ ပိုၿပီး စဥ္ဆက္မျပတ္ စည္းလံုးညီညြတ္ႏိုင္ပါမွ တန္ကာက်မွာပါ။ အဲဒီအျပင္ ကိုယ္တိုင္အနစ္နာ မခံခ်င္တာကို ဟန္ေဆာင္ၿပီး ဟိုလူဒီလူမေကာင္းလို႔၊ ဟိုလူဒီလူဦးေဆာင္တာေတြ အသံုးမက် လို႔ စသည္ျဖင့္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပ ေရွာင္လႊဲၿပီး ေနသာသလို ေနေနၾကတာေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။
အျမင္မတူမႈေတြ၊ အႀကိဳက္မတူတာေတြကေတာ့ အၿမဲတမ္းရွိေနၾကမွာပါ။ သို႔ေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ကိုယ့္လမ္းစဥ္ကိုယ္ဆြဲၿပီး စြဲစြဲၿမဲၿမဲ လုပ္ကိုင္သြားၾကဖို႔ ေတာ္ေတာ္လိုေနပါၿပီ။ စစ္ေခြးေတြေတာ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရႉံးေနတာမဟုတ္ပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုက ညံ့ေနေသးလို႔ပဲ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ႀကီးဟာ ႏြံနစ္ေနတာၾကာေနပါၿပီ၊ ဘာမွမလုပ္ရင္ ဘာမွျဖစ္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ လူလတ္တန္းစားေတြအေနနဲ႔ တူရာတူရာေတြစုစည္း ၿပီး လမ္းေၾကာင္းေရြးခ်ယ္၊ စြဲၿမဲစြာလုပ္ကိုင္သင့္ၾကပါၿပီ။
ႀကီးႀကီးမားမား မစုစည္းနိုင္ရင္လည္း ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ ေလးငါးဆယ္ေယာက္ေလာက္နဲ႔လည္း တကယ္တမ္း စြဲၿမဲလုပ္မယ္ဆိုရင္ ေအာင္ျမင္မွာပါပဲ။ ေမာင္က်ည္ေပြ႕ကေတာ့ အေသးစိတ္ မေရးေတာ့ပါဘူး။ အထူးေျပာခ်င္တာက ယေန႔ျမန္မာျပည္ဟာ ေခတ္အဆက္ဆက္မွာ ဘယ္ေခတ္နဲ႔မွ မယွဥ္သာေအာင္ နိမ့္က်ေနပါၿပီ၊ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ခ်စ္တဲ့လူတိုင္း တိုင္းျပည္တိုးတက္ဖို႔အတြက္ ဦးတည္ခ်က္ခိုင္ခိုင္မာမာနဲ႔ စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ျပတ္ျပတ္သားသားလုပ္ၾကဖို႔ လိုေနပါတယ္…… ဆက္ရန္
ဆက္ဖတ္ရန္က်န္ေသးသည္...
ဖတ္ျပီး ျပန္ေခါက္ထားၾကပါ...
“၂၀၀၈ မွာ စစ္အာဏာရွင္ေတြ ျပဳတ္က်ရမယ္” လို႔ ေမာင္က်ည္ေပြ႔အပါအ၀င္ လူေပါင္းမ်ား စြာတို႔ ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အခုဆိုရင္ ၂၀၀၈ ကုန္ဖို႔ ၄လပဲက်န္ပါေတာ့တယ္။ စစ္အာဏာရွင္ေတြကေတာ့ ျပဳတ္က်ဖို႔ေနေနသာသာ နာဂစ္မွာ အခီ်ႀကီးပြကုန္ၾကပါၿပီ။ အင္း.. ဘာေျပာရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး။ ေမာင္က်ည္ေပြ႔အျမင္ကေတာ့ ဒီစစ္ေခြးေတြကိုျဖဳတ္ခ် ႏိုင္ဖို႔ အဓိကဦးေဆာင္လႈပ္ရွားသင့္တဲ့သူေတြဟာ ပညာတတ္လူလတ္တန္းစားေတြပဲ လို႔ ျမင္ ပါတယ္။ အေျခခံလူတန္းစားေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ စား၀တ္ေနေရးကလြဲလို႔ ဘာမွမစဥ္းစား ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ထို႔အတူပဲ ခ်မ္းသာတဲ့လူတန္းစားကလဲ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြ ဆံုးရႉံးမွာေၾကာက္လို႔ ဘာမွမစြန္႔စားခ်င္ဘူး။ ဒါကေတာ့ ေယဘူယ်အမွန္တရားပဲလို႔ ေမာင္က်ည္ေပြ႔အေနနဲ႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။
ကမၻာမွာထင္ရွားတဲ့လႈပ္ရွားမႈေတြ အမ်ားစုကို ပညာတတ္လူလတ္တန္းစားေတြ ဦးေဆာင္ခဲ့ပါ တယ္။ ျမန္မာမွာဆိုရင္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကအစ အျခားထင္ရွားတဲ့ေခါင္းေဆာင္ အမ်ားစုေတြဟာလည္း ပညာတတ္လူလတ္တန္းစားေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုပဲ အျခားႏိုင္ငံေတြ မွာလည္း ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔တကြ အျခားဦးေဆာင္သူေတြဟာ ပညာတတ္လူလတ္တန္းစား ေတြပဲလို႔…. ေမာင္က်ည္ေပြ႔ထင္ပါတယ္။ အခုလက္ရွိေခတ္ ပညာတတ္လူလတ္တန္းစားေတြ ရဲ႕အေျခအေနကို ေမာင္က်ည္ေပြ႔ျမင္သလို တင္ျပသြားပါမယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ပိုင္း ပညာတတ္လူတန္းစားေတြရဲ႕အေျခအေနဟာ တိုးတက္မႈအပိုင္းမွာပဲ တည္ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ တကယ္လို႔သာ ျမန္မာျပည္မွာ အာဏာသိမ္းမႈ မေပၚေပါက္ခဲ့ရင္ အနည္းဆံုး အာရွထိပ္တန္းႏိုင္ငံအျဖစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ရပ္တည္ႏိုင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း အာဏာသိမ္းမႈေပၚေပါက္ခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အေျခအေနဟာ အရွိန္ကုန္သြားတဲ့ မိုးပ်ံပူေပါင္းလို တအိအိနဲ႔ နိမ့္ဆင္းလာတာ အခုမ်က္ေမွာက္ေခတ္မွာေတာ့ အဆိုး၀ါးဆံုး အေထြေထြနိမ့္က်မႈေတြနဲ႔ ႀကံဳေနရပါၿပီ။ အထူး သျဖင့္ လူေတြရဲ႕စိတ္ဓါတ္ေတြ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး နိမ့္က်သြားတာ ထင္ထင္ရွားရွားျဖစ္ေနပါၿပီ။ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈေတြဟာ ဘာမွမထူးဆန္းေတာ့သလို ယဥ္ေက်းမႈတရပ္လိုျဖစ္ေနပါၿပီ။
အေရးႀကီးဆံုးအခ်က္ကေတာ့ အေတြးအေခၚေတြကို ေဘာင္ခတ္ျခင္းခံထားရတယ္လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ ဒုစရိုက္မႈလိုလို မသမာမႈလိုလို ထင္ျမင္လာေအာင္ ရိုက္သြင္းျခင္းကိုခံေနရတဲ့အျပင္ စစ္တပ္ဟာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ေက်းဇူးရွင္ ကယ္တင္ရွင္အျဖစ္ ပံုေဖၚလုပ္ေဆာင္ခဲ့/ဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္တပ္ဟာ တိုင္းျပည္ရဲ႕အထူးလူ တန္းစား၊ တိုင္းျပည္ရဲ႕အရွင္သခင္လို႔ လူငယ္ေတြစိတ္ထဲမွာ စြဲေနေအာင္လည္း ရိုက္သြင္းခဲ့ပါ တယ္။
မ်ိဳးဆက္ေတြကိုျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္လိုက္ရင္ လက္ရွိအသက္ ၂၅ ႏွစ္ေအာက္လူငယ္အမ်ားစု ဟာ အမ်ားအက်ိဳးသယ္ပိုးမယ့္စိတ္ဓါတ္ေတြ ေတာ္ေတာ္နည္းပါးသြားပါၿပီ။ ပိုၿပီးထိတ္လန္႔စရာ ေကာင္းတာကေတာ့ အခြင့္အေရးရဖို႔အတြက္ ဘာပဲလုပ္ရလုပ္ရဆိုတဲ့စိတ္ဓါတ္ေတြ ျဖစ္ေပၚေနၾကတာပါပဲ။ အခုစစ္တပ္ထဲမွာဆိုရင္ ဗိုလ္မႉးအဆင့္အထက္လူေတြကေတာ့ တိုင္း ျပည္ခ်စ္စိတ္နဲ႔ တပ္ထဲ၀င္လာတဲ့လူအမ်ားစုလို႔ ေျပာႏိုင္ပါေသးတယ္။ သို႔ေသာ္ အသက္ ၃၀ ေအာက္ စစ္ဗိုလ္ကစၿပီး က်န္တာေတြကေတာ့ တိုင္းျပည္ခ်စ္လို႔ စစ္ထဲ၀င္လာတာလို႔ေျပာရင္ အင္မတန္ရယ္စရာေကာင္းတဲ့ ဟာသျဖစ္ေနေတာ့မွာပါ။ ၈၈ ေနာက္ပိုင္းမွာ ျပည္သူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက စစ္တပ္ကို မုန္းတီးစက္ဆုပ္ျခင္းေတြျဖစ္ေပၚလာခဲ့တာ အခုထိတိုင္ ေအာင္ပါပဲ။
အဲဒီၾကားထဲမွာမွ စစ္တပ္ထဲ၀င္လာတဲ့သူေတြဆိုတာ ရိုးရိုးတပ္သားအဆင့္ေတြဆိုရင္ ဒုစရိုက္မႈေတြလုပ္ၿပီး ေျပးလာတဲ့သူေတြ၊ အတင္းအဓမၼဆြဲသြင္းခံရသူေတြ၊ မိမႏိုင္ဖမႏိုင္အိမ္ ေျပးေလးေတြအမ်ားစုျဖစ္ပါတယ္။ စစ္ဗိုလ္အဆင့္ဆိုရင္လည္း အခြင့္အေရးလိုခ်င္လို႔၀င္လာ တဲ့ေကာင္ေတြနဲ႔ အလယ္အလတ္တန္း အရာရွိေတြရဲ႕ေဆြမ်ိဳးေတြပဲရွိပါေတာ့တယ္။ ႏွစ္မ်ိဳးလံုး ဟာ အခြင့္သမားေတြခ်ည္းပါပဲ။ ကဲေနာက္ထပ္ ႏွစ္၂၀ ဆိုရင္ အဲဒီလိုအခြင့္အေရးသမား ေတြရဲ႕လက္ထဲမွာ တိုင္းျပည္ႀကီးဟာ ဘယ္လိုဆက္ျဖစ္မလဲဆိုတာ စဥ္းစားသာၾကည့္ၾကပါ ေတာ့…။ ဆက္ရန္..................
ဆက္ဖတ္ရန္က်န္ေသးသည္...
ဖတ္ျပီး ျပန္ေခါက္ထားၾကပါ...
ဒီေန႔ဟာ ၈၈၈၈ ႏွစ္(၂၀) ျပည့္တဲ့ေန႔ ၊ က်ဆံုးသြားခဲ့ရတဲ့ သူရဲေကာင္းမ်ားစြာကို အေလးျပဳဦးညြတ္ပါသည္။ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္ခံေနရင္း ေပးဆပ္ေနဆဲ အာဇာနည္သူရဲေကာင္းမ်ားကိုလည္းဦးညြတ္ပါသည္။ ဒီႏွစ္(၂၀) အတြင္းမွာ အမိႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးကို ေကာင္းမြန္တိုးတက္ေအာင္မလုပ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ ေပးဆပ္သြားခဲ့/ဆဲ အာဇာနည္သူရဲေကာင္းမ်ားကို ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။ ထို႔ထက္ပို၍ အမိျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္တြင္မြန္ျမတ္လွေသာ ႏိုင္ငံေရးဆိုသည့္စကားလံုးကို ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာစကားလံုးအျဖစ္ မွတ္ယူေနၾကေသာ အလႊာေပါင္းစံုမွ လူတန္းစားမ်ားအတြက္ အာဇာနည္သူရဲေကာင္းမ်ားကို မ်က္ႏွာပူမိပါသည္။ အႏွစ္(၂၀)အတြင္း ႏိုင္ငံေရးကို အေၾကာင္းျပဳ၍ လုပ္စားေနၾကေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားအတြက္ အာဇာနည္သူရဲေကာင္းမ်ားကို ရွက္ရြံ႕မိပါ သည္။ ထို႔ထက္ပို၍ ျပည္သူကိုေက်းဇူးသစၥာေစာင့္သိပါမည္ဟု ေန႔စဥ္ပါးစပ္ကရြတ္ဆိုၿပီး ျပည္သူကို သစၥာေဖါက္၍ ေသခါနီး သက္ၾကားအို ျပည္ဖ်က္ကိုသာ အမႈေတာ္ထမ္းရြက္ေနေသာ တပ္မေတာ္သားအမည္ခံ ငို႔ဘသမားမ်ားအတြက္ အာဇာနည္သူရဲေကာင္းအေပါင္းကို ရွက္ရြံ႕၊အားနာ၊မ်က္ႏွာပူ ........မိပါသည္။
စစ္ကၽြန္ဘ၀သာမက ကမၻာ့ကၽြန္အျဖစ္သို႔က်ေရာက္ေနေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ ရင္နင့္ေအာင္ခံစားရပါ သည္။ ထို႔ထက္ပို၍ ကမၻာ့ကၽြန္ျဖစ္ေနရျခင္းမွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ႀကိဳးစားခ်င္စိတ္ကင္းမဲ့ေနေသာ (အထူးသျဖင့္ ပညာတတ္လူလတ္တန္းစား) ထမင္း၀ရင္ေတာ္ပါၿပီဟု ခံယူေနေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား တိုးပြါး မ်ားျပားလာျခင္းအတြက္ ရင္နာမိပါသည္။ တေန႔တျခား ပ်က္စီးနိမ့္က်ေနေသာ အမိျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး၏ အျဖစ္ကို ေငးေမာရင္း ရင္နင့္၊ရင္နာ၊အခဲမေက်............ျဖစ္မိပါသည္။
အို....အာဇာနည္သူရဲေကာင္းအေပါင္းတို႔ ကၽြႏု္ပ္တို႔ႏွင့္တကြ ကမၻာသူကမၻာသားအေပါင္းကပါ ေလးစားရ ေလာက္ေအာင္ သင္တို႔သည္ စြန္႔လႊတ္စြန္႔စားခဲ့/ဆဲ ျဖစ္ပါသည္။ သင္တို႔သည္ လူသားတာ၀န္သာမက ႏိုင္ငံသားတာ၀န္ တို႔ကိုပါေက်ပြန္ခဲ့/ဆဲ ျဖစ္ပါသည္။ သင္တို႔သည္ ႀကီးျမတ္လွ၊ျမင့္ျမတ္လွေသာ သမိုင္းေမာ္ကြန္းကို ေရးထိုးခဲ့/ဆဲ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ကား သင္တို႔ႏွင့္ဆန္႔က်င္စြာ ထမင္းတလုတ္ အတြက္ ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ ျပည္သူကို သစၥာေဖါက္ေနၾကပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ကား သင္တို႔ႏွင့္ဆန္႔က်င္စြာ လူမ်ိဳးထက္ ေဆြမ်ိဳးကိုသာခ်စ္၍ မေျပာပေလာက္ေသာအခြင့္အေရးအတြက္ သစၥာတရားကိုမ်က္ကြယ္ျပဳေနၾက ပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ကား သင္တို႔ႏွင့္ဆန္႔က်င္စြာ သမိုင္းေၾကာင္းကို ကိုယ္က်င့္တရားကင္မဲ့လ်က္ အရွက္မရွိေသာသူမ်ားအျဖစ္ေရးထိုးေနခဲ့/ဆဲ ျဖစ္ေနၾကပါသည္။ ဤအေၾကာင္းအရာတို႔သည္ အမွန္တရားမ်ား၊ သစၥာတရားမ်ားျဖစ္ပါသည္။ ႏွစ္(၂၀) အတြင္းေပၚေပါက္ခဲ့ပါသည္။ ဤမွန္ကန္ေသာ သစၥာစကားေၾကာင့္....... ........................................................................................................................................
ဆက္ဖတ္ရန္က်န္ေသးသည္...
ဖတ္ျပီး ျပန္ေခါက္ထားၾကပါ...
ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၇ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးဟာ ကမၻာအႏွံ႔ ထင္ရွားသြားၿပီး စစ္အာဏာရူးေတြကို တုန္လႈပ္ ေျခာက္ျခားေစခဲ့ပါတယ္။ ေခတ္သစ္ သတင္းမီဒီယာရဲ႕ ေဖၚထုတ္ႏိုင္မႈေၾကာင့္ စစ္တပ္ရဲ႕ အယုတ္တမာလုပ္ရပ္ေတြ ဟာ ဘယ္ေလာက္ကမ္းကုန္ေနေၾကာင္း ျမန္မာတႏိုင္ငံလံုးသာမက ကမၻာကပါသိရွိခဲ့ပါတယ္။ သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ သပိတ္ေမွာက္ကံေဆာင္မႈေတြ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေပၚေပါက္ခဲ့တာ ႏွစ္ႀကိမ္ရွိခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ပထမတႀကိမ္က ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ကျဖစ္ၿပီး ေနာက္တႀကိမ္က အမ်ားသိၾကတဲ့ ၂၀၀၇ မွာျဖစ္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ၁၉၉၀ ကျဖစ္ပြါးခဲ့တဲ့ သပိတ္ ေမွာက္ကံေဆာင္မႈကို အမ်ားျပည္သူမ်ားအေနနဲ႔ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ မသိခဲ့ႏိုင္ၾကပါဘူး။ သတင္းအေမွာင္ခ်မႈေတြ ၊ လိမ္ညာလွည့္ဖ်ားမႈေတြေၾကာင့္နဲ႔ မတိုးတက္ေသးတဲ့ သတင္းပို႔ေဆာင္မႈေတြေၾကာင့္ အမ်ားျပည္သူ သိခြင့္မရလိုက္ တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို ေမာင္က်ည္ေပြ႕က တတ္ႏိုင္တဲ့ တေဒါင့္တေနရာက ၀င္ျဖည့္ေပးတဲ့အေနနဲ႔ ေရးသား လိုက္ပါၿပီ။ သိမွီသူမ်ားကလည္း သမိုင္းမွတ္တမ္းမ်ားကို မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းေဖၚထုတ္ေပးၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းလိုပါတယ္။ ေမာင္က်ည္ေပြ႕ကိုယ္တိုင္ အခုမွပဲသိရၾကားရလို႔ ေရးတတ္သလို ေရးရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
၁၉၉၀ ခုႏွစ္မွာ သံဃာေတာ္ေတြဟာ အျပစ္မဲ့ျပည္သူေတြကို သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ ေသြးစြန္းလက္ေတြနဲ႔ လွဴဒါန္းမႈ ေတြကို လက္မခံႏိုင္ဘူး၊ လူသတ္သမားေတြကို သပိတ္ေမွာက္ၾကမယ္လို႔ တညီတညြတ္တည္း ဆံုးျဖတ္ၿပီး ေရႊတိဂံုကုန္းေတာ္မွာ ကံေဆာင္ သပိတ္ေမွာက္ဖို႔ခ်ီတက္လာၾကပါတယ္။ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္ႀကီးေတြ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ဦးေဆာင္ၿပီး က်န္းမာေရး အေျခအေနေၾကာင့္ မလိုက္ပါႏုိင္တဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးတခ်ိဳ႕ကလဲ သေဘာတူေထာက္ခံေၾကာင္း လက္မွတ္ထိုးေပး လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီသံဃာေတာ္ေတြခ်ီတက္လာစဥ္မွာပဲ စစ္ေခြးေတြက ဖမ္းဆီးၿပီး ေထာင္ထဲသြင္းလို႔ ႏွိပ္စက္ပါေတာ့တယ္။ သံဃာေတာ္ေတြကို ဖမ္းဆီးေစာ္ကားၿပီးတိုင္း စစ္ေခြးနဲ႔ေခြးေနာက္လိုက္ေတြက ရဟန္းတု လို႔ ေျပာတတ္ေတာ့ တုသလားစစ္သလားဆိုတာ ထင္ရွားေအာင္ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ခံခဲ့ရတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ အေၾကာင္း အနည္းငယ္ေဖၚျပလိုက္ပါမယ္။ မေ၀းလွေသးတဲ့သမိုင္းေၾကာင္းျဖစ္ေနတဲ့အတြက္လဲ တတ္ႏိုင္သူမ်ား ျပန္လည္စံုစမ္းၿပီး သမိုင္းမွတ္တမ္းျပဳစုၾကဖို႔ ထပ္မံ တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။
ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားၿပီျဖစ္တဲ့ မဂၢင္ဆရာေတာ္ႀကီးဟာဆိုရင္ ပိဋကတ္ေတြႏွံ႔စပ္တဲ့ဆရာေတာ္ပါ။ ဘာသႏၱရ အမ်ိဳးမ်ိဳးကိုလည္းတတ္ကၽြမ္းပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာဗုဒၶစာေပေတြကို ေရးသားျပဳစုခဲ့ၿပီး၊ ပညာဒါနေတြေပးေ၀ခဲ့ပါတယ္ ၊ သာသနာေတာ္အတြက္ ဘုရားရွင္ရဲ႕မ်က္ႏွာကိုသာၾကည့္ၿပီး မွန္မွန္ကန္ကန္ရပ္တည္ျပခဲ့လို႔ စစ္ေခြးေတြက ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်တာခံခဲ့ရပါတယ္။ သက္ေတာ္ႀကီးရင့္ေနတဲ့ ဆရာေတာ္ဟာ အင္းစိန္ေထာင္မွာ ၂ႏွစ္ခြဲၾကာ ေထာင္ခ်ခံရၿပီး ျပန္လြတ္လာေတာ့ မွတ္မွတ္ရရ စကားတခြန္းေျပာခဲ့ပါတယ္ “ငါ.. မ သံုးလံုးရၿပီ၊ မူးတာ-ေမာတာ-ေမ့တာ” လို႔ဆိုရွာခဲ့ပါတယ္။
ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားၿပီျဖစ္တဲ့ တိပိဋကဓရဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ႀကီးဟာဆိုရင္ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ သာသနာ့သမိုင္း မွာ ေနာက္ထပ္ေပၚေပါက္ႏိုင္ဖို႔ အလြန္ခဲယဥ္းတဲ့ သံဃာရတနာတစ္ဆူျဖစ္ပါတယ္။ တိပိဋကဓရဘြဲ႔ဆိုတာ ပိဋကတ္ သံုးပံုကို အာဂံုေဆာင္ ေမႊေႏွာက္ျပႏိုင္မွ ရရွိတဲ့ဘြဲ႕ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီဘြဲ႕ေတာ္ကို အသက္ ၂၇ ႏွစ္အရြယ္ကတည္းက ရရွိခဲ့တဲ့ သံဃအာဇာနည္ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိသာသနာမွာ ၾကည္ညိဳဖြယ္စံခ်ိန္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအျပင္ သက္ေတာ္ အငယ္ဆံုး အဂၢမဟာ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ပရိယတ္အေၾကာင္းနားလည္တဲ့သူဆိုရင္ တိပိဋကဓရရဲ႕ ဂုဏ္ကို ပိုသိမွာပါ။ အဲဒီလို သံဃရတနာကို စစ္ေခြးေတြက ရာသီဥတုခက္ထန္ၾကမ္းတမ္းတဲ့ မခ်မ္းေဘာေထာင္မွာ ၂ႏွစ္ခြဲ ေထာင္သြင္း အက်ဥ္းခ်ျခင္းကိုခံခဲ့ရပါတယ္။ ေက်ာင္းနဲ႔ေ၀း တပည့္ဒကာေတြနဲ႔ေ၀းရာ ျမန္မာျပည္ေျမာက္ဖ်ားက ေရခဲၾကားမွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္လို႔ ေႂကြးေၾကာ္တဲ့ စစ္ေခြးေတြရဲ႕ႏွိပ္စက္မႈေတြကို ဆရာေတာ္ႀကီးခံစားခဲ့ရပါတယ္။ ျပန္လြတ္လာျပန္ ေတာ့ ရိုးသားလွတဲ့ဆရာေတာ္ႀကီးကို ခါးပိုက္ေဆာင္၊ အေယာင္ျပၿပီး မ်က္လွည့္ျပခဲ့လို႔ ေလာကဓံၾကားမွာ ခံစားခ်က္ျပင္းျပင္းနဲ႔ အဆံုးသတ္သြားရရွာပါတယ္။ သုတဗုဒၶလို႔ တင္စားတတ္တဲ့ တိပိဋကဓရဆရာေတာ္ကို ရဟန္း အတုလို႔ ျငင္းဦးမွာလား..။ ဆရာေတာ္ႀကီးကို ေစာ္ကားခဲ့တဲ့ ငခင္ညႊန္႔ကေတာ့ ဘ၀ေတာင္မကူးေသးဘူး အကုသိုလ္အက်ိဳးေပးေနၿပီေလ။
ေမဒိနီဆရာေတာ္ႀကီးနဲ႔ေဗာဓိဆရာေတာ္ႀကီး ဆိုတာ သံဃာရာေက်ာ္တဲ့ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးေတြကို အုပ္ထိန္း ရင္းနဲ႔ ပိဋကတ္စာေပေတြပို႔ခ်ေပးေနတာပါ။ အမ်ားအက်ိဳး၊ သာသနာ့အက်ိဳးအတြက္ ရဲရဲရင့္ရင့္ရပ္တည္ေပးခဲ့လို႔ ေထာင္ခ်ခံခဲ့ရပါတယ္။ ေမဒိနီဆရာေတာ္ႀကီးဆိုရင္ ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးကိုပါအႏုၾကမ္းစီးခံရၿပီး ေက်ာင္းမဲ့ဆရာေတာ္ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ အေသးစိတ္ကို ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိေနစဥ္မွာ မွတ္တမ္းတင္ႏိုင္ရင္ အလြန္ ေကာင္းပါမယ္။ ေဖၚျပပါဆရာေတာ္ႀကီးႏွစ္ပါးလံုး သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိေနဆဲပါ။
အခုလက္ရွိ အင္းစိန္ရြာမဆရာေတာ္ဆိုတာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ သံဃာေတာ္အမ်ားဆံုးေက်ာင္းတိုက္ႀကီးကို ကြပ္ကဲၿပီးစာေပပို႔ခ်ေနပါတယ္။ ဆရာေတာ္ႀကီးဟာ သာသနာေတာ္အတြက္
၀ိနည္းနဲ႔အတိအက်ရြက္ေဆာင္ျပခဲ့လို႔ ေထာင္သြင္းအက်ည္းခ်ျခင္းကို ၂ႏွစ္ခြဲအၾကာ အင္းစိန္ေထာင္ထဲမွာ ခံစားခဲ့ရပါတယ္။ ေထာင္ကျပန္လြတ္ေတာ့လဲ ေတာရေဆာက္တည္လိုက္၊ စာခ်လိုက္နဲ႔ ရဟန္းတာ၀န္ေက်ပြန္ခဲ့ပါတယ္။ အခုလက္ရွိ မဟန လို႔ေခၚတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယက အဖြဲ႕မွာ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္(အတြင္းေရးမႉးရာထူး) အျဖစ္ စစ္ေခြးေတြကတင္ထားပါေသး
တယ္။ ၂၀၀၇ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ ေရးျဖစ္ေတာ့ ေသြးစြန္းလက္နဲ႕ ငျမင့္ေမာင္က ဆရာေတာ္ႀကီးေတြကို ေရွ႕ထားၿပီး “ေထာင္ထြက္ေတြ- သကၤန္း၀တ္ ေတြ- အေယာင္ေဆာင္ေတြ“ လို႔ ေစာ္ကားေမာ္ကားလုပ္ခဲ့တာ ဘယ္ေလာက္သည္းခံၿပီးနားေထာင္ေနရမလဲဆိုတာ ၀င္ခံစားၾကည့္ပါ။ စစ္ေခြးေတြရဲ႕ ယုတ္မာရိုင္းစိုင္းပံုေတြကေတာ့ ျမန္မာ့သမိုင္း၊ သာသနာ့သမိုင္းမွာ အင္မတန္ေအာက္တန္းက်လြန္းလို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြအတြက္ ပယ္ဖ်က္မရတဲ့ အမည္းကြက္ျဖစ္ခဲ့ပါၿပီ။
အထက္ပါဆရာေတာ္ႀကီးေတြအပါအ၀င္ အျခားဆရာေတာ္ေတြ၊ ရဟန္းပ်ိဳေတြ အမ်ားႀကီး ေထာင္သြင္း အက်ဥ္းခ် ႏွိပ္စက္ခံထိလို႔ သာသနာေတာ္အတြက္ မ်ားစြာ ဆံုးရႈံးနစ္နာခဲ့ရပါတယ္။ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြကို ေထာင္ဒဏ္ ၁၀ ႏွစ္စီခ်ခဲ့ၿပီးမွ ၂ႏွစ္ခြဲအၾကာမွာ ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ တျခားရဟန္းပ်ိဳေတြကေတာ့ ဘယ္လို ဘယ္ပံုဆက္ၿပီး ျဖစ္သြားတယ္ဆိုတာ ဘယ္သူသိႏိုင္မွာလဲ။ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြဟာ ေထာင္ထဲမွာ ေထာင္၀တ္စံု ကို၀တ္ဆင္ၿပီး ရဟန္း၀ိနည္းနဲ႔ညီေအာင္ ဘယ္လိုခက္ခဲစြာ ေနထိုင္ခဲ့ရပါသလဲ။ ႏွလံုးသားရွိသူမ်ား စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ။ ေမာင္က်ည္ေပြ႕ကေတာ့ စာကိုဆံုးေအာင္မနည္းအားတင္းထားရပါတယ္။
အခု၂၀၀၇ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးမွာ ပါ၀င္ခဲ့ၾကတဲ့ ရဟန္းေတာ္ေတြလည္း ေနာင္ေတာ္အာဇာနည္ရဟန္း ေတာ္မ်ားလိုပဲ ေထာင္ထဲမွာ ပင္ပန္းဆင္းရဲစြာနဲ႔ ႏွိပ္စက္မႈဒဏ္ေတြကို ခံစားေနရတုန္းပါပဲ။ အခုလက္ရွိရဟန္းေတာ္ ေတြဆိုရင္ ေထာင္၀င္စာေတြ႕လို႕မရေအာင္ကို ယုတ္မာေကာက္က်စ္စြာလုပ္ထားပါတယ္။ သတၱိရွိတဲ့ေလးစားဖြယ္ ရဟန္းဒကာ၊ဒကာမေတြဟာ မိမိတို႔ကိုးကြယ္တဲ့ ရဟန္းေတာ္ဖမ္းခံထိၿပီဆိုတာနဲ႔ လိုက္ၾကပါတယ္၊ သြားေရာက္ေတြ႔ ဆံုၾကပါတယ္။ အဒီအခါမွာ ရဟန္းဘြဲ႔ကိုေျပာၿပီးေတြ႔ခြင့္ေတာင္းတာနဲ႔ ေခြးေနာက္လိုက္ေတြက အသံဆိုးႀကီးနဲ႔ ေထာင္ဲမွာဘုန္းႀကီးမရွိဘူး လူနာမည္ကိုေျပာ ဆိုၿပီးရစ္ပါတယ္။ ရဟန္းဒကာ/မ ေတြက ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ရဟန္း ေတာ္ရဲ႕လူနာမည္ကိုသိႏိုင္မွာလဲ..၊ သိတယ္ထားဦးေတာ့ ေနာက္ထပ္ေမးလာတဲ့ မိဘနာမည္ေတြဘာေတြညာေတြ ဘယ္လိုဆက္ေျဖမွာလဲ။ ဒါနဲ႕ပဲ ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ ေထာင္ထဲမွာ ရာဇ၀တ္မႈနဲ႔ ေထာင္က်တဲ့ သူခိုးဂ်ပိုးေတြထက္ အႏွိပ္စက္ခံ၊ စိတ္ဓါတ္ေရးရာေတြ ပ်က္ေအာင္ အဖ်က္စီးခံေနရပါေတာ့တယ္။
ဒီလိုဆိုး၀ါးတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ ေရႊလို႔ကိုယ့္ကိုယ္ကို တင္စားေခၚေနတဲ့ ျမန္မာျပည္ႀကီးမွာျဖစ္ေနခဲ့ ျဖစ္ေနဆဲပါ။ ေနာက္ထပ္လဲျဖစ္လာပါဦးမယ္။ ဒီလိုျဖစ္ေနရျခင္းရဲ႕ သမိုင္းတရားခံဟာ စစ္အာဏာရူးေနတဲ့ စစ္ေခြး ေတြနဲ႔ ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါ ေဘာေခၽြးသုတ္ေတြေၾကာင့္ပါပဲ။ အဲဒီအျပင္ ဒီမိုကေရစီလို႔ ေအာ္ၿပီးေတာင္းရမ္းစား ေသာက္ေနတဲ့ အေယာင္ေဆာင္ေတြရဲ႕ လက္ခ်က္ေတြလဲ တစိတ္တပိုင္းပါ၀င္ေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြလဲ သာရာစား လုပ္ေနၾကဦးမယ္ဆိုရင္ မေ၀းေတာ့တဲ့ကာလမွာ စုတ္ျပတ္သတ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံႀကီးသားေတြအျဖစ္ကို ေရာက္ရေတာ့မွာပါပဲ။ အခုေတာင္ အသက္၂၅ ႏွစ္ေအာက္ လူငယ္ေတြအမ်ားစုဟာ ရဖို႔၀ဖို႔ ဆိုတာကိုပဲသိတဲ့ ဘနဖူးသိုက္တူးစိတ္ဓါတ္ေတြပဲရွိတဲ့ သူေတြျဖစ္ကုန္ပါၿပီ။ ရုရွားေရာက္ ဆိတ္ဗိုလ္အုပ္စုကို ၾကည့္ေပါ့။ ေအာင္မယ္.. သူရို႕က ဘုရားတရားၾကည္ညိဳသလို ဘာလိုလိုလုပ္ေနၾကေသးတယ္။ ထြီ …. ။ ေနာက္ထပ္ ထြီခ်င္ေသးတဲ့ငနာ ေတြရွိေသးတယ္။ သတင္းဌါနေတြမွာ ညာစားေနတဲ့ေကာင္ေတြေပါ့ဗ်ာ။ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးကာလက ရြာမဆရာေတာ္ႀကီးကို ဖမ္းသြားၿပီ ဆိုၿပီး မဟုတ္ပဲနဲ႔ သတင္းလႊင့္ေတာ့ ရြာမဆရာေတာ္ႀကီးက သတင္းနားေထာင္ ၿပီး မင္းတို႔ဟာဟုတ္မွဟုတ္ေသးရဲ႕လားလို႔မိန္႕ေတာ္မူသတဲ့..။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စစ္ေခြးမိစၦာေကာင္ေတြရဲ႕ လက္ေအာက္ကေန လြတ္ေျမာက္ဖို႔ အားလံုးကိုယ္စီတာ၀န္သိၿပီး လုပ္ေဆာင္ၾကမယ္ဆိုရင္ ဒီစစ္ေခြးေတြကို သုတ္သင္ဖယ္ရွားပစ္ႏုိင္ပါမယ္။ ေဖၚျပပါ ၁၉၉၀ သပိတ္ေမွာက္ကံေဆာင္သမိုင္းေၾကာင္းကို ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိေနစဥ္မွာ ၀ိုင္းၿပီးမွတ္တမ္းတင္ႏိုင္ဖို႔ နဲ႔ စစ္ေခြးေတြရဲ႕ယုတ္မာမႈေတြကို ေဖၚထုတ္ၿပီး သုတ္သင္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ေရးသားလိုက္ပါေၾကာင္း။
ဤစာကို ဆရာ ငါးထန္းရြက္၏ မွတ္စုႏွင့္ အႀကံဥာဏ္မ်ားရယူ၍ ေရးသားတင္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ဆက္ဖတ္ရန္က်န္ေသးသည္...
ဖတ္ျပီး ျပန္ေခါက္ထားၾကပါ...
ရဟန္းတု၊ ဘုန္းႀကီးအတု၊ ဘုန္းႀကီးကႏိုင္ငံေရးနဲ႔ဘာဆိုင္လဲ၊ ဘုန္းႀကီးဆိုတာ စာသင္၊တရားက်င့္ ဒါေတြပဲလုပ္ရ မယ္ စသည္ျဖင့္ အရူးခ်ီးပန္းေျပာၿပီး နအဖ ေအာက္ဆြဲ ေဘာေခၽြးသုတ္ေတြ ဘေလာ့ေတြမွာ ၀င္ရႈပ္ေနပါတယ္။ ဒါဟာ ဘယ္ေလာက္ထိ ေအာက္တန္းက်သလဲဆိုတာကို ျပေနတဲ့အျပင္ ဗုဒၶဘာသာလို႔ နာမည္ခံထားၿပီး ရတနာ သံုးပါးကို ျပန္ေစာ္ကားေနတာလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ငသန္းေရႊကို မ်က္ႏွာလိုမ်က္ႏွာရ ဖါးေနလိုက္ၾကတာ တကယ္ကို ေအာ့ႏွလံုးနာဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ရဟန္းဆိုတာ ဘာလဲလို႔ သိလဲမသိခဲ့ၾက နားလည္းမလည္ပဲနဲ႔ ရဖို႔နဲ႔၀ဖို႔ ပဲသိတဲ့ေကာင္ေတြက ရဟန္းေတာ္ေတြကို ေစာ္ကားေနၾကတာ အႏူလက္သီးထက္ကို ရြံရွာစက္ဆုတ္ဖြယ္ လည္းျဖစ္ပါတယ္။
ဗုဒၶဘာသာမွာ ရဟန္းအျဖစ္ရဖို႔ဆိုတာ ေျခာက္မ်ိဳးရွိပါတယ္။
(၁) ဧဟိဘိကၡဴပ သမၸဒါ (ဘုရားရွင္က ခ်စ္သားရဟန္းလာေလာ့ လို႔ေခၚလိုက္တာနဲ႔ရဟန္းျဖစ္သြားတာ)
(၂) သရဏဂမႏူပ သမၸဒါ (သာသနာအစမွာ သရဏဂံုတည္ရံုနဲ႔ ရဟန္းျဖစ္တာ)
(၃)ၾသ၀ါဒူပသမၸဒါ (ဘုရားရွင္ရဲ႕အဆံုးအမခံယူေနရင္းနဲ႔ရဟန္းျဖစ္တာ၊ သာသနာမွာတစ္ပါးတည္းသာရွိ)
(၄) ပဥွာဗ်ာကရဏူပ သမၸဒါ (ဘုရားရွင္နဲ႔ ေဆြးေႏြးေမးျမန္းဆဲမွာ ရဟန္းျဖစ္တာ၊ တစ္ပါးတည္းသာရွိ)
(၅) ဥတၱိစတုတၳကမၼ၀ါ သမၸဒါ (ဉတ္ တစ္ႀကိမ္ ကမၼ၀ါ သံုးႀကိမ္ဖတ္ၿပီးရဟန္းျဖစ္တာ)
(၆) ဂရုဓမၼဴပ သမၸဒါ (တရားက်င့္ႀကံရင္း ရဟန္းမ ျဖစ္တာ၊ မိေထြးေတာ္ေဂါတမီ တစ္ပါးသာရွိ)
ေဖၚျပပါ ေျခာက္မ်ိဳးမွာ နံပါတ္ (၅) ကလြဲရင္ က်န္တာေတြဟာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္တုန္းက သာ ရွိခဲ့တာျဖစ္ၿပီး ယေန႔မ်က္ေမွာက္ေခတ္မွာ မရွိေတာ့ပါဘူး။
အမွတ္စဥ္ (၅) ျဖစ္တဲ့ ဉတ္ကမၼ၀ါ ေလးႀကိမ္ရြတ္ဖတ္ၿပီး ရဟန္း၀တ္လို႔ သာသနာေတာ္ကို လက္ဆင့္ကမ္းသယ္ေဆာင္ လာခဲ့တာေတာ့ ယေန႔ေခတ္တိုင္ေအာင္ပါပဲ။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ေရႊရင္ေတာ္ႏွစ္ သားေတာ္အစစ္ျဖစ္တဲ့ ရဟန္းေတာ္ မ်ားဟာ အဖဘုရားရွင္ကို စံနမူနာယူၿပီး ေခတ္အဆက္ဆက္မွာ ရဟန္းတရားေတြကို က်င့္ႀကံခဲ့ၾကပါတယ္။ ရဟန္းေတာ္ေတြ စံနမူနာယူရတဲ့ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ႀကီးက အမ်ားသိထားၿပီးတဲ့ အတိုင္း စရိယ သံုးပါးကို က်င့္ႀကံခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶတၳစရိယက ဘုရားျဖစ္ဖို႔၊ ဥာတတၳစရိယက ေဆြမ်ိဳးေတြေကာင္းစားဖို႔၊ ေလာကတၳစရိယက အမ်ားေကာင္းစားဖို႔ က်င့္ခဲ့ပါတယ္။
သာသနာ့၀န္ထမ္းရဟန္းေတာ္ေတြအေနနဲ႔ ဂႏၶဓူရ စာေပပိဋကတ္ ပရိယတ္တာ၀န္နဲ႔ ၀ိပႆနာဓူရ သီလ၊သမာဓိ၊ပညာ သိကၡာသံုးရပ္ ပဋိပတ္တာ၀န္ ေက်ပြန္ေအာင္ထမ္းေဆာင္ရပါမယ္။ ဒါေတြဟာ ရဟန္းက်င့္စဥ္ တစ္ခုပါပဲ။ အဒီအျပင္ကို အေဖတူသားျဖစ္ဖို႔အတြက္ဆိုရင္ ေနာက္ထပ္က်င့္စဥ္ႏွစ္ခုျဖစ္တဲ့ ေဆြမ်ိဳးေတြေကာင္းစား ဖို႔နဲ႔ အမ်ားေကာင္းစားဖို႔ က်င့္ရပါမယ္။ ရဟန္းေတြရဲ႕ေဆြမ်ိဳးဆိုတာ ရဟန္းဒကာ၊ဒကာမေတြနဲ႔ ပစၥည္းေလးပါး ေထာက္ပံ့ၾကသူေတြပါပဲ။ ေဆြမ်ိဳးေတြဒုကၡေရာက္ရင္၊ ေဆြမ်ိဳးေတြ စား၀တ္ေနေရးၾကပ္တည္းေနရင္ ေစာင့္ေရွာက္ ေပးရမွာ ရဟန္းေတြရဲ႕ မလုပ္မျဖစ္ က်င့္စဥ္ေတြပါပဲ။ ေမတၱာေတြပို႔ေပးရမယ္၊ အေႏွာင့္အယွက္ အခက္အခဲ အဟန္႔ အတားေတြကို ရွင္းလင္းဖယ္ရွားေပးရမွာ ရဟန္းက်င့္စဥ္တစ္ပါးပါပဲ။
အမ်ားဒုကၡေရာက္ေနရင္၊ မတရားဖိႏွိပ္ေစာ္ကားခံေနရရင္ မားမားမတ္မတ္ေရွ႕ကရပ္တည္ေပးရမယ္၊ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံေပးရမယ္။ ဒါဟာလည္းရဟန္းက်င့္စဥ္တစ္ပါးပါပဲ။ ဘုရားရွင္လက္ထက္က စ လို႔ သာသနာ့ သမိုင္းတေလွ်ာက္မွာ တပည့္သား သာ၀ကေတြဟာ ရဟန္းကိစၥ ၿပီးၿပီး၊ မၿပီးၿပီး ဒီက်င့္စဥ္ ၃ ရပ္ လံုးကို ျဖတ္သန္း က်င့္ေဆာင္သြားၾကတာ အထင္အရွားေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ ေလ့လာေလ ေတြ႔ရွိေလပါပဲ။
တခုေတာ့ရွိတာေပါ့ဗ်ာ။ သာသနာဖ်က္မင္းေတြရဲ႕ အလိုေတာ္ရိရဟန္း၀တ္တခ်ိဳ႕ပဲ မင္းအလိုလိုက္ မင္းအႀကိဳက္ ေဆာင္ၿပီး ဘုရားကိုမ်က္ႏွာလႊဲထားတာေတြလဲေတြ႔ရလိမ့္မယ္။ ဘုရားကို မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္ၿပီး က်င့္စဥ္တစ္ခုကိုပဲ ေဇာင္းေပးၿပီး မင္းလိုက် သံေယာင္လိုက္ေနၾကတာေတြ႔ျမင္ရပါလိမ့္မယ္။ ရဟန္းအစစ္ဆိုတာကိုသိခ်င္ရင္ ရဟန္း အစစ္တို႔က်င့္ရမယ့္ က်င့္စဥ္ ၃ရပ္ကို ျပတ္ျပတ္ထင္ထင္ျမင္ေအာင္ၾကည့္ၿပီး က်င့္ႀကံေနတဲ့ ရဟန္းအစစ္ေတြကို ၾကည္ညိဳႏိုင္ၾကပါမယ္။
ရဟန္း စစ္ မစစ္ ဆိုတာေတာ့ ကြဲျပားစြာသိႏိုင္ၾကပါၿပီ။ စစ္သား စစ္ မစစ္ ဆိုတာကိုေရာ ေ၀ခြဲၾကည့္ၾကပါဦး။ ၀န္ထမ္းဆိုတာ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးကိုေခၚလဲ။ ဘယ္သူေတြက လခေပးထားတာလဲ.. ဘာအတြက္လဲ..၊ ဘယ္သူ႕အက်ိဳး ကို ဦးထိပ္ထားရမွာလဲ.. ႏိုင္ငံေတာ္ဆိုတာ ဘယ္အရာကို ကိုယ္စားျပဳတာလဲ… ဆိုတာကို ေခြးေနာက္လိုက္ေလးေတြ ေဘာေခၽြးသုတ္ေလးေတြ က မသိတာပဲလား၊ သိလ်က္နဲ႔ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနၾက လား။ ဒီသတၱ၀ါေတြကေတာ့ အခုဘ၀၊ ေနာင္ဘ၀ ဘယ္ေတာ့မွ ေကာင္းမယ့္သူေတြမဟုတ္ပါဘူး၊ ဒီၾကားထဲမွာ တခ်ိဳ႕ကလဲ ျဖဴသလိုလို၊ မည္းသလိုလိုနဲ႕ ၿခံစည္းရိုးခြထိုင္ေနၾကတာေတြရွိေသးတယ္။ ဘုရား၊တရား၊သံဃာ ရတနာသံုးပါးကို ေစာ္ကားထားတဲ့ ငသန္းေရႊနဲ႕ ေနာက္လိုက္ေတြရဲ႕ အကုသိုလ္ကို ရွယ္ယာ၀င္ခ်င္ေနသူေတြ သတိ သာထားၾကေပေရာ့လို႔ …….။
(ဆရာ ငါးထန္းရြက္ ၏ မွတ္စုမ်ားမွ ရည္ညႊန္းကိုးကားပါသည္)
ဆက္ဖတ္ရန္က်န္ေသးသည္...
ဖတ္ျပီး ျပန္ေခါက္ထားၾကပါ...
ခုေနာက္ပိုင္း ေမာင္က်ည္ေပြ႔စာသိပ္မေရးျဖစ္ဘူး။ အေၾကာင္းကေတာ့ မေရးတတ္တာရယ္၊ ေရးရပ်င္းတာရယ္ေၾကာင့္ပါပဲ။ အစကတည္းက ေမာင္က်ည္ေပြ႔ဟာ စာေကာင္းေကာင္းမေရးတတ္ခဲ့ ပါဘူး(ရွရွားေရာက္ ဆိတ္ဗိုလ္ေတြထက္သာတဲ့ သတ္ပံုမွန္ရံုကေလးေရးတတ္ခဲ့ျခင္းသာ)။ စာအစံုဖတ္ တဲ့ စာဖတ္သူတစ္ေယာက္ပါပဲ။ စာေရးျဖစ္လာတာကလည္း တခါတေလ ေျပာခ်င္လာတဲ့အခါ ဘယ္မွာ ေျပာရမွန္းမသိလို႔ ကိုယ္ပိုင္ေနရာေလးတခုေလာက္ရွိသင့္တယ္လို႔ထင္ၿပီး ဘေလာ့ဂ္ဖြင့္ ေရးျဖစ္ခဲ့တာပါ။ အဲဒီလိုေရးျဖစ္လာေတာ့ အျခားျခားေသာ ဘေလာ္ဂါေတြလိုပဲ အခ်ိန္၊ေငြ ကုန္ပါတယ္၊ ေမာင္က်ည္ေပြ႔က သူမ်ားထက္ထူးၿပီး ေငြပိုကုန္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ ကြန္ပ်ဴတာ၊ အင္တာနက္ မရွိေတာ့ ဆိုင္မွာသြားလုပ္ရလို႔ျဖစ္ပါတယ္။
နည္းပညာေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေမာင္က်ည္ေပြ႔က ဘာမွနားမလည္ပါဘူး၊ ကြန္ပ်ဴတာဆိုတာကို စကိုင္ဖူးတာလဲမၾကာေသးပါဘူး။ ဘိုလိုကလည္းမတတ္ေတာ့ စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႔ ရမ္းသန္းလုပ္ေနရပါ တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြသာ မကူညီရင္ ဘေလာ့ေရးတာဂ်ိဳနဲ႔လားလို႔ ေမးရမေလာက္ျဖစ္ေနဦးမွာပါပဲ။ မိုင္ဂရန္႔လို႔ ဘိုလိုေခၚတဲ့ ေတာင္ေက်ာ္အလုပ္သမားျဖစ္တဲ့ ေမာင္က်ည္ေပြ႔ဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ (၁၀)ႏွစ္ ေက်ာ္ ေလာက္ကတည္းက ထိုင္းကိုေရာက္လာၿပီး ေခတ္ၿပိဳင္ ဂ်ာနယ္ ရဲ႕ေက်းဇူးနဲ႔ တိုင္းျပည္ေခ်ာက္ထဲမက်ေအာင္ ကယ္တင္ေပးခဲ့တဲ့ တပ္မေတာ္ရဲ႕ေက်းဇူးေတြကို ေသခ်ာသိခဲ့ရပါ တယ္။ ႀကီးလိုက္တဲ့ေက်းဇူးေတြေလ သူငယ္ခ်င္းေတြေျပာသလို မင္းေက်းဇူးေတာ့-ီး ေတာင္မွမေမ့ဘူး ဆိုသလိုပါပဲ။ (ရိုင္းသလိုျဖစ္တာခြင့္လႊတ္ပါ)
မ်က္စိပိတ္နားပိတ္ထားတာေတြေလ၊ ေမာင္က်ည္ေပြ႔ ဘန္ေကာက္ကို စ ၀င္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ဟာခနဲ ဟင္ခနဲ ေတာင္ျဖစ္မိပါတယ္၊ အံ့ၾသလြန္းလို႔ပါ ။ ေရႊျပည္ႀကီးမွာေနတုန္းက မဂၢဇင္းေတြ စာေစာင္ေတြမွာဖတ္ခဲ့ရတာေတြက ထိုင္းဆိုတာ ဖါႏိုင္ငံ၊ အာရွက်ားေလးေကာင္ျဖစ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ မေလးရွားက ပဥၥမေျမာက္က်ားျဖစ္ေနၿပီ၊ ျမန္မာနဲ႔ထိုင္းက ဆဌမေျမာက္က်ားျဖစ္ဖို႔ ၿပိဳင္ေနၾကတယ္ လို႔ မၾကာခဏဖတ္ဖူးေနေတာ့ ဘန္ေကာက္ဆိုတာ ရန္ကုန္နဲ႔ သိပ္ေတာ့မကြာေလာက္ဘူးလို႔ ထင္ထားတာကိုး။ အထူးသျဖင့္ သုတစြယ္စံုမဂၢဇင္းက အဲဒီလိုေဆာင္းပါးမ်ိဳးေတြေရးတတ္ေတာ့ တကယ္လို႔ထင္ထားတာ၊ အင္း… စာဖတ္သူေတြလဲ ဘန္ေကာက္ကို ခဏခဏ ေရာက္ဖူးေနၾကတာပဲ စဥ္းစားသာၾကည့္ေပေတာ့၊ ေမာင္က်ည္ေပြ႔ တအံ့တၾသျဖစ္ခဲ့တာ မလြန္ေလာက္ပါဘူးေနာ္။
လူေတြကို နားေတြမ်က္စိေတြပိတ္ၿပီး ဘာမွသိခြင့္မေပးတဲ့အျပင္ ခိုးစားလိမ္စားမွ ထမင္း၀ေတာ့မယ့္ လူေနမႈစနစ္ျဖစ္သြားေအာင္ လုပ္ေပးခဲ့တဲ့ ေန၀င္းအစ ငသန္းေရႊအထိ စစ္အာဏာ ရူးႀကီးေတြရဲ႕လက္ခ်က္ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ႀကီးလည္း သံုးစားမရေအာင္ပ်က္စီးခဲ့၊ ပ်က္စီးဆဲ ျဖစ္ေန ပါၿပီ။ ထပ္ၿပီးေတာ့လဲ ပ်က္စီးနိ္မ့္က်ဖို႔ တာစူေနပါၿပီ။ ႏိုင္ငံေရးသမားဆိုသူေတြေရာ၊ အတတ္ပညာရွင္ အသိပညာရွင္ဆိုသူေတြပါမက်န္ တိုင္းျပည္ႀကီးကို ဘယ္ပံုဘယ္နည္းနဲ႔ အာဏာရူးေတြလက္က လြတ္ ေျမာက္ဖို႔ လက္ရွိလႈပ္ရွားေနထိုင္ပံုေတြ ျပင္ဆင္သင့္ေနပါၿပီ။ ဒီပံုစံအတိုင္းဆက္သြားေနလို႔ကေတာ့ သမိုင္းရဲ႕အမည္းစက္ေတြထဲမွာ စစ္အာဏာရူးေတြနဲ႔အတူ နာမည္ဆိုးနဲ႔စာရင္းအသြင္းခံရမွာ ေသခ်ာ ေနပါေတာ့တယ္။ ငါတို႔ကေတာ့ လုပ္စားကိုင္စားအဆင္ေျပေနတယ္၊ တို႔နဲ႔ဘာမွမဆိုင္ဘူးလို႔ တြက္ေန ရင္ လူယုတ္မာစာရင္းကလည္းလြတ္မွာမဟုတ္ပါဘူး။
အခုဆို စစ္တပ္က ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ့္ပါတီေတြမွတ္ပံုတင္ခိုင္းေတာ့မယ္။ စစ္တပ္ရဲ႕ ကစားကြက္ကို ဒီခ်ဳပ္ကဘယ္လိုရင္ဆိုင္ၾကဦးမလဲမသိဘူး။ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ဖို႔ စားရင္းသြင္းမိျပန္ရင္ ၉၀ရလာဒ္ကို မိမိဖါသာပယ္ဖ်က္သလိုျဖစ္ေနၿပီး ၊ ေရြးေကာက္ပြဲမ၀င္ရင္လည္း ပါတီဖ်က္ေပးရေတာ့ မွာျဖစ္ပါတယ္။ အတိုက္အခံဆရာႀကီးေတြကသာ သူတလူငါတမင္းလုပ္ေနတာ၊ စစ္တပ္ကေတာ့ သူတို႔အာဏာတည္ၿမဲဖို႔ တိက်တဲ့ပလန္ေတြနဲ႔ မရ ရေအာင္ လႈပ္ရွားေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြ လဲ လူမႈေရးလိုလို၊ ႏိုင္ငံေရးလိုလို ေယာင္၀ါး၀ါးမလုပ္ေနေတာ့ပဲ တိက်တဲ့လမ္းစဥ္နဲ႔ တိက်တဲ့လႈပ္ရွား သူေတြ လုပ္ေဆာင္ရေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။
မီဒီယာနဲ႔တိုက္မယ္ဆိုရင္လည္း ထိေရာက္ေအာင္လုပ္၊ ေခ်မႈန္းေဖါက္ခြဲေရးဆိုရင္လည္း ထိထိ ေရာက္ေရာက္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေဆာင္ရပါေတာ့မယ္။ မင္းကေရာဘာေကာင္လဲ ဘာေတြလုပ္ေနလို႔ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ အာလာေခ်ာင္ေနတာလဲလို႔ ေမးလာရင္ေတာ့ တိုင္းျပည္ကိုခ်စ္တတ္တဲ့ ရိုးရိုးျပည္ သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ေျပာခြင့္ရွိတယ္ထင္လို႔ ေျပာရျခင္းပါလို႔ပဲ ျပန္ေျဖပါမယ္။ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္ထိ တိုင္းျပည္ဆန္ကုန္ေျမေလးေအာင္ မလုပ္ဖူးခဲ့တဲ့၊ ျပည္သူ႔ဆန္စားၿပီး ျပည္သူကိုမေစာ္ကားဖူးတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါပဲ။ ေရွ႕ေရးကိုေတြးၿပီး ရင္ေလးလြန္းလို႔ စိတ္ခံစားခ်က္ တပိုင္းတစကို အန္ထုတ္လိုက္ျခင္းပါပဲ။ အက်ိဳးယုတ္ဖို႔ထက္ အက်ိဳးရွိမယ္လို႔ထင္တဲ့အတြက္ ေရးသားလိုက္ရျခင္း သာျဖစ္ေၾကာင္းပါခင္ဗ်ာ..။
ဆက္ဖတ္ရန္က်န္ေသးသည္...
ဖတ္ျပီး ျပန္ေခါက္ထားၾကပါ...
